Płukanie żołądka – krótkie ABC

cpx_acd6f115d61adcf0df54d21a3e097f5dPłukanie żołądka jest zabiegiem nieprzyjemnym, nie zawsze koniecznym, ale dość często jeszcze wykonywanym. O jego skuteczności i zasadności mówi się od lat, nie mogąc dojść do jednoznacznych wniosków. Warto więc wiedzieć, czego można się spodziewać w trakcie jego wykonywania. I kiedy należy go stosować.

Na czym polega „płukanie żołądka”?

Mówiąc wprost, na wtłoczeniu do żołądka wody, a następnie jej usunięciu. I to kilka razy pod rząd. Po co? By usunąć niebezpieczne substancje lub ciała obce, które się tam dostały, przypadkowo lub celowo (w przypadku, np. samobójców lub małych dzieci).

W świadomości społecznej płukanie żołądka uchodzi za skuteczny, warty zastosowania sposób. Dobrze wiedzieć, że tak naprawdę, w wielu przypadkach cechuje się śladową wręcz efektywnością. Nie zawsze udaje się usunąć znaczną część substancji, które dostały się do układu pokarmowego. Dlaczego? Bo się wchłaniają…

Są jednak przypadki, kiedy tego typu zabieg ma istotne znaczenie i może przynieść dobre efekty. Wśród nich należy wymienić m.in. spożycie substancji toksycznych, leków zwalniających perystaltykę jelit, leków o tzw. przedłużonym uwalnianiu (nim zdążą się wchłonąć) lub substancji, które w jakiś sposób zalegają w układzie pokarmowym (nie tylko w żołądku).

Ważne jest również to, że jeśli płukanie żołądka ma być maksymalnie skuteczne, należy je wykonać do 5 lub 6 godzin od spożycia lub połknięcia szkodliwych substancji i przedmiotów (a najlepiej jeszcze wcześniej).

Kiedy nie stosować?

O ile połknięcie leków czy trujących grzybów jest sytuacją uzasadnioną dla stosowania tego typu zabiegów, o tyle nie powinno się ich przeprowadzać w sytuacji, gdy może dojść do krwotoku, osoba jest nieprzytomna (i nie została zaintubowana) lub doszło do spożycia substancji żrących i trucizn lotnych.

Jak to wygląda?

Wszystko zależy od tego, w jakim stanie jest poszkodowany. W przypadku osoby przytomnej zabieg można wykonać w pozycji siedzącej. W pozycji bocznej ustalonej (tak, tej samej, jak w przypadku pierwszej pomocy) stosuje się go, gdy osoba jest zamroczona (np. pijana lub półprzytomna). Nieprzytomnych ludzi poddaje się zabiegowi po uprzedniej intubacji.

Zgłębnik, tj. specjalną rurkę smaruje się substancją ochronną i nawilżającą (np. lidokainą), która powili ograniczyć tarcie. Należy ją wprowadzić do żołądka, 40 cm w głąb ciała. Po osiągnięciu tej odległości trzeba przeprowadzić test polegający m.in. na „zaciągnięciu” treści żołądka. Można też osłuchiwać jamę brzuszną lub wykonać zdjęcie rentgenowskie.

Do zgłębnika doczepia się specjalny lejek i powoli wlewa przez niego ok 200, 250 ml wody. Nim wlejemy wszystko, należy opuścić lejek w dół, by płyn znajdujący się w rurce wypływał, pociągając za sobą pozostałą treść żołądka. Proces powtarza się tyle razy, ile potrzeba do uzyskania czystej treści żołądkowej.

 

 

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *